Windkrag

14:35 09 November in Rym
0 Comments

En ‘n groot rumoer het opgestook

ingerol en uitgekook

taai geword en vasgeplak

teen ‘n mensehart se stokkiesdak

 

maar ‘n harde wind het opgesteek

sterk gegroei en uitgebreek

jaloers geword en opgedaag

om die nuutheid uit die huis te jaag

 

en die kooksel wou nog klou

maar die blaas krag was te sterk

een rukkende verlossing

teen taai verwoestingswerk.

Onwetend

10:37 18 October in Rym
1 Comment

Toe die wêreld op ons neergesak het

met die doel om te begrawe

en ons bestaansreg in kom krimp het

na die silhoeët van slawe

 

Toe die massas haastig aangemeld het

gereeld om saam te grou

en die ophoop van hul haatwerk ons

ter aarde toe sou vou

 

Toe ons nie kon verweer nie

toe die swaarheid neer sou sak

en ons uitgesmoorde asems

tot stoflikheid sou knak

 

het die wêreld nie geweet nie

sou hul almal spoedig leer;

dat ons binnekante sade was

wat in blomtyd oop sou beur.

 

*Na die Meksikaanse spreekwoord: “They tried to bury us, but they didn’t know that we were seeds.”

 

Small

15:54 08 October in Rhyme
0 Comments

We move and breathe in inches

 

lapses of life pushing out

drawing in

expanding from the now to the next

in short and subtle shatters.

 

We move and breathe in inches

 

methodic moments counting out

crushing in

moulding the not to the nearly

in fierce and fleeting fractions.

 

We move and breathe in inches

 

for life lives in-between

the plans

the paths

the patterns

the shadows and the seen.

 

We are moving             breathing           inches

 

our smallness shapes the way

and God he grows

he gathers

the dartings of each day.

Triptiek

18:38 04 October in Rym
0 Comments

Trippe trappe tone

die lewe is ‘n dans

die eerstes gee die ritme

die ander kry ‘n kans

wat alles wat verbeter het iemand eers gepla

(daai stoel wat jy so vol sit is gister ingedra)

 

trippe trappe tone

die massas repeteer

die jonges is ontwakend

en die blinkes propageer

want alles wat ontwikkel het iemand uitgetoets

(daai kar wat jy nou rondry was gister nog ‘n koets)

 

trippe trappe tone

ons voete bly beweeg

vernuwing vra ontwrigting

uit die hand van ‘n strateeg.

Opmerklik

10:20 22 September in Weeskinders
3 Comments

Is dit net ek, of lyk die meeste van die mense in Kaapstad of hulle drie dae terug gebad het, en moonlik glo dat wasmasjiene tuberkulose aanhelp?

(Nie dat ek noodweendig téén min bad is nie, maar dan moet jy minstens opgewonde daaroor wees en nie vuil én verveeld oorkom nie. Of hoe?)

Is dit net ek, of lyk die meeste van die jongmense in Kaapstad presies dieselfde met hulle verwese klere, dikraambrille en iPhone-oorfoonbelle onder vaalgroen beanies?

(Nie dat ek noodweendig téén dowwe klere, dikraambrille, iPhone gebruikers of vaalgroen beanies is nie, maar dan moet dit ten minste winter wees en jy arm, bysiende of in gesprek wees. Of hoe?)

“Is dit net ek wat sien, of is daar nog van ons?”   is die vraag wat vandag deur my kopwerk gons.

Vir die skryfslag

16:59 17 September in Rym
2 Comments

Ek is so dankbaar ek kan skryf

en by “kan skryf” bedoel ek nie om dit goed te kan doen nie

meer net om dit te kan doen

dat ek hande het

papier en penne besit

geleer het om te lees

idees kan formuleer

genoeg moed het om te probeer

 

 

ek is so dankbaar ek kan skryf

en by “so dankbaar” bedoel ek nie ‘n vertonerige gesanik as reaksie op komplimente nie

meer net die soetheid van iets wat vir my sin maak

die stilte te ken wat kom na die skryf

die rus te dra in my hart en my lyf

 

ek is so dankbaar ek kan skryf.

Verfklas

09:58 29 August in Rym
1 Comment

Picasso het gesê:

“Dit neem lank om jonk te word”

ek vermoed hy het verstaan

dat vryheid

tyd

sou kort

 

en soms

as ek

versplinter

en soms as ek verdwaal

en soms as ek in helderheid

weer ewewig behaal

 
en soms

as ek

met moeite

en soms as ek vanself

deur die stuheid van my oumensvel

weer kinderheid kan delf

 
dan teken ek ‘n prentjie

dan mengel ek ‘n kleur

wat die swarttend-wittend-stippendheid

van grootmensgif verweer.

Raklewe

08:26 09 August in Rym
0 Comments

Toe my siel nog daarbo

in U klerekas gehang het

in die hoop om op aarde gedra te word

toe U hand daardie reling noukeurig deurgeblaai het

op soek na ‘n gees wat ‘n menslyf kort.

 

Toe U oogspan my wese

vir ‘n tweede keer bekyk het

my lapwerk oordink,

en my nate platgestryk het,

toe U hoogwoord my versmelt het

tot die liggaam wat ek dra

deur die lieslood van my vader

na die baarskoot van my ma.

 

Toe my asemwerk gevleg is

toe my oë die eerste keer

verbysterd en oorweldig

teen die helder wou verweer:

 

was U deurgans in U deernis

vol vertroue dat my weef

‘n lewenslange dratyd

hier op aarde sou oorleef?

Leeg

07:17 29 July in Rym
0 Comments

Soms

is daar woorde,

maar ander kere is selfs die tydelike troos van ‘n woordkombers

my nie beskore nie

soos nou

met jou:

 

Tien jaar terug het ons gesit en gesels,

gedagtes gedeel oor jou ma

en die boosheid wat sy in haar bloed ronddra.

Jy was vol selfvertroue dat jy beter keuses sou  maak,

oorgehaal om jou kinders te sien grootword,

uitgesproke dat jy nie ook op ‘n vroeë oudag jou sien,

en jouself

glas vir glas sou uitskink nie.

 

Soms

is gesprekke genoeg,

maar ander kere is selfs die sterkste voornemens

nie voldoende assuransie teen later se skewe besluite nie.

 

Gisteraand het ek op jou hospitaalbed gesit

jou kop gevryf,

en bolangs gebid

dat jou seuns nie dieselfde storie sou skryf nie,

sou deel aan die kiem van kwaad in jou lyf nie.

 

Want soms

is medisyne genoeg,

maar ander kere skiet selfs die skerpste naald te kort

om ‘n laaste lewensflits raak te steek

die drif en die drang van die dood te breek

 

soos nou

in jou.

Die klank van kyk

08:17 22 July in Rym
3 Comments

Niks is stil nie

álles praat

ek leer nog om te hoor

want die klank van kyk

bly anders lyk

as die oplet van die oor:

 

Vanoggend het ‘n vrou se rug

op haar man se plan geskree

en die leë stoel in daai restaurant

sê die hele maand al: “nee”

my dagboek is ‘n waarsêer

jou mondhoeke bedrieg

ek’t ‘n kas wat kla oor wat hy dra

en ‘n spieël wat somtyds lieg

 

daai ou by die werk se kuite

debateer graag met sy broek

en jou tienerkind se haarkleur

het die skool se reëls vervloek

die kerk se toring hakkel

my kar se spieëltjie klik

die grasperk langs die koshuis

wil elke aand verstik

 

Johannesburg se strate

sê graag hul tafels op

en Beaufort Wes se bome

smeek heeltyd vir ‘n dop

jou vriend se kat kan country sing

my ma se lipstiek fluister

en die buislig in die badkamer

is in veldtog teen die duister

 

want niks is stil nie

álles praat

dis verbasend wat jy hoor

as die klank van wys

se skerp gedruis

jou oor se drom deurboor.

 

Kruispad kronkels

08:17 21 July in Rym
1 Comment

Daar’s ‘n vurkpad by jou voete

wakkerwetend as jy stap

begeerte is ‘n bliksem

wat dankbaarheid vertrap

 

daar’s ‘n weegskaal deur jou lewe

bakke beurend na die swaarste

is die volheid

of die leegheid

van jou lewensglas die waarste?

 

daar is keuses in jou uitkyk

oogoplettend as jy praat

ondankbaarheid se wortels

blom barstens uit in kwaad.

Heen en weerloos

13:05 27 June in Rym
1 Comment

Die plaas se naam was “Twyfeling”

ek het

dit vreemd

gevind

dat die boer ‘n ongemaklikheid

as pleknaam vas sou bind

nie vreemd soos ‘n fout

of vlek nie

meer vreemd as skaars

of heilig

‘n kwesbare verklaring:

“Ek verander,

ek’s onveilig.”

 

Die plaas se naam is Twyfeling

ek wonder hoe als sou wees?

as mense se ontberings

nes bordjies uit kon lees:

“Hartseer”

“Kwaad”

“Vertwytend”

“Vergete”

“Vals”

“Vervreemd”

 

“Strydend”

“Soekend”

“Sterwend”

“Ontnugter”

“Op”

“Ontneemd”

 

Die plaas se naam is Twyfeling

ek’s nuuskierig oor die kinders

of die kleingeslag ook twyfelend

illusies wil verminder?

Deur oop en eerlik swak te wees

gemaklik en gereeld

terselfdertyd hul sterktes ken

trots en onverdeeld.

 

Die plaas se naam is Twyfeling

ek ry gereeld verby

dan sug ek aan die binnekant

want daar’s twyfelbloed in my.